個人檔案ஐ•·.·´¯`·.·• ~ G h € f F...相片部落格清單 工具 說明

Ping GhEfFil2

第 1 張 / 共 55 張

ஐ•·.·´¯`·.·• ~ G h € f F i l2 ~ •·.·´¯`·.·•ஐ

ஐ•·.·´¯`·.·• gheffir.no-ip.info:9000 •·.·´¯`·.·•ஐ

 

Web Counters

17 February

~ ~ ~ ~ ~ *

อืมวันนี้ลงมือมาอัพเองเลยตกใจเลยอะเดะไม่มีอะไรหรอก ก็ นะตอนนี้ ก็กำลังหาที่เรียนใหม่อยู่ปีที่แล้วพลาดเลือกคณะที่ไม่ชอบเลยต้องมาเรียนปี 1 ใหม่ แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะเพื่อนซิ่วกันบานกร๊าก ๆ ออกจาก หอการค้ามาก็นะ ค้นหาตัวเอง มาเต็มๆ 1 ปี ก็ยังไม่เจอคณะที่ตัวเองต้องการสักทีแต่ใจจริงแล้วอยากเรียนถ่ายภาพ แต่ก็คงต้องดูก่อนเพราะยังไม่แน่ใจ 5 5 5 ถึงเพื่อนตูเป็นยังไงกันบ้างเรียนอะเป็นยังไงบ้างจะซิ่วก็โทรมาหาตูนะจะได้ไปสมัครพร้อมๆกัน ฮาๆ เมื่อไม่กี่วันมานี้กุไป ดู ไฟนอลสกอ มาวะ กุดูแล้วกุคิดถึงพวกเราตอนม.6เลยวันที่ไปทะเลกันจะมีอีกฤป่าววะที่เราจะได้ไปกันอีกแต่กุอยากไปวะแต่ว่าอะนะต่างคนต่างเรียนคนละที่ วันเวลาว่างมันคงไม่ตรงกันคงยากวะที่จะมารวมกันอีกไม่มีอะไรละกุก็บ่นๆไปงั้นละคิดถึงพวกมิงนะว่างๆก็โทรมา กุรู้มิงไม่เข้ามาอ่านกันหรอกเพราะมิงไม่ชอบเล่นคอม 5 5 5 กุบ่นๆให้คนอื่นๆเค้าอ่านใครอ่านแล้วก็นะน้ำใจอะนะ ไม่มีไรมาก จะถึงวัน ตูดจีน อีก แล้ว รับตังกันอีกแล้วคับท่าน แต่ตูคงไม่ได้เพราะต้องให้ตังพี่กุเค้าออกค่าโทรสับให้ก่อนฮาๆ ตูก็จนอีกตามเคย ไปแล้วละไว้กุไม่มีอะไรทำจะเข้ามาบ่นใหม่นะ เหอๆ - -  ( รุ่นใหญ่ตัวหนังสือต้องใหญ่ตาม  5 5 5 )
18 December

ஐ•·.·´¯`·.·• ~ G h € f F i l2 ~ •

ใน 1 สัปดาห์ มี 7 วัน
และทุกๆ วัน ฉันคิดถึงเธอเสมอ
ยิ่งอยู่ห่างกันแบบนี้... ทุกวินาที ฉันยิ่งอยากเจอ
ขนาดหลับไปแล้วยังละเมอ... นอนพร่ำเพ้อ คิดถึงเธอทั้งคืน




ได้แต่นับวันคอยถอยหลัง
โทรศัพท์ก็ไม่มีตังค์... เสียงเธอก็ไม่ได้ฟัง ต้องกล้ำกลืนทนฝืน
ภาพเธอคอยเวียนวน... ฉันต้องอดทน ทุกคืน... ทุกคืน
คราวหน้าคงต้องซื้อปืน... ให้เราได้ยืนเคียงข้าง gun และ gun

เวลาเรียน... ฉันมักมอง ไปข้างนอกหน้าต่าง
ตอนนี้เธอคงเรียนอยู่ชั้นล่าง... ถึงตัวจะห่าง ก็ไม่ไหวหวั่นหรอกฉัน
ว่าแต่... เธอกำลังเรียนวิชาอะไรอยู่หรอ... หวังว่าพ่อรูปหล่อ คงจะคิดถึงกัน
ฉันนั่งมองดวงตะวัน...
ตอนที่กำลังเรียนอยู่ชั้น....ชั้นรักเธอ

รู้บ้างไหม ว่าใครเค้าคิดถึงไม่แพ้ ไม่ชนะ
เฉลยว่าฉันคนนี้ไงล่ะ... ที่คิดถึงเธอเสมอ
ได้แต่รอให้ถึงวันนั้น... วันที่ฉัน จะได้เจอเธอ
พูดไปจะหาว่าฉันเว่อร์... ว่าฉันอยากเจอเธอ... แทบขาดใจ



กลับมาคราวนี้ ฉันมีเรื่องอยากจะถาม
ถึงคำถามจะไม่ได้เรื่อง ไม่ได้ความ... แต่ก็อยากถาม นะ นะ นะ ได้ไหม
ว่าที่บ้านของเธอ... เธอมีแก้วน้ำกี่ใบ
ก็... ไม่มีอะไร แบบว่า... ฉันจะได้เทใจให้หมดเลย



เธอกำลังคิดถึงใครอยู่... ฉันไม่รู้
มีอย่างเดียวที่ฉันรู้...ใจฉันไม่อยู่ ลอยไปไหนต่อไหน
เอ๊ะ!! นั่น ห่วงยางที่วางอยู่ตรงนั้นน่ะ ของใคร?
ฉันไม่รู้หรอกว่าห่วงยางน่ะของใคร... รู้แต่ว่าห่วงใยน่ะ... "ของเธอ"  


15 December

อัพแร้วน๊า >.<

玉入れしてるとこ 

ข้อเสียของหนุ่มและสาว แต่ละราศี

          เวลาเราเปิดตำรา หรือปรึกษาหมอดูในเรื่องการทำนายทายทักลักษณะนิสัยตามราศี เรามักจะได้รับแต่ข้อมูลในด้านดีใช่ไหมคะ แต่จริง ๆ แล้ว แต่ละราศี ก็มีข้อเสียอยู่เหมือนกัน ไปดูกันเลยค่ะจะได้เอาอกเอาใจปรับตัวกับสาวหรือหนุ่มเจ้าของราศีให้ถูก

ราศีเมษ (21 มี.ค.-20 เม.ย.)
          แม้จะเป็นชาวราศีที่น่าตื่นเต้น ชวนสนใจกว่าใคร แต่ก็ใจร้อน ใจเร็ว ไม่อดทน อยู่สงบๆ ไม่เป็น สะเพร่า บุ่มบ่าม เจ้าโทโส เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางโลก หัวดื้อ กระล่อน ชอบบงการและมีตัณหาราคะ

ราศีพฤษภ (21 เม.ย. -21 พ.ค.)
          ข้อเด่น คือเป็นคนหน้าตาดีเอามากๆ แต่ก็ดื้อหัวชนฝาทีเดียวเชียว นิยมวัตถุ ขี้อิจฉา เจ้าคิดเจ้าแค้น ชอบทำเป็นเจ้าข้าวเจ้าของตามใจตัวเอง ดันทุรัง ชอบโต้แย้งเป็นที่สุด

ราศีเมถุน (22 พ.ค.-21 มิ.ย.)
          ถึงจะเป็นคนที่สนุกสนานรื่นเริงเป็นสองเท่าเมื่อคบหา แต่ส่วนเสียประจำราศีนี้ก็คือ เหลาะแหละ โลเล ขี้เบื่อ กวนประสาทอยู่ไม่สุข ช่างกังวลและเครียดง่าย ชอบสอดรู้สอดเห็น ชอบยักย้ายเปลี่ยนแปลง และมักพาลหาเรื่องทะเลาะวิวาท

ราศีกรกฎ (22 มิ.ย.-23 ก.ค.)
          เป็นชาวราศีที่น่ารักมีน้ำใจกว่าใครอื่น ทว่าข้อเสียคือ ชอบผัดวันประกันพรุ่ง ขี้ระแวง นึกถึงแต่ตัวเอง หงุดหงิดง่าย ทำอะไรไม่เรียบร้อย อยากได้โน่นนี่ ไม่ตรงไปตรงมา ขุ่นใจเป็นประจำ หวั่นไหวง่าย ถ้าเป็นหญิงก็มักน้ำตาหยดบ่อย เพราะอารมณ์กระฉูดอยู่เสมอ

ราศีสิงห์ (24 ก.ค.-23 ส.ค.)
          ชาวสิงห์เกิดมาเป็นนักปกครอง จึงมักหยิ่งยโสโอหัง เชื่อมั่นตัวเองจนล้นเกิน มีความทะเยอทะยานสูง ชอบคุยโว ชอบวางมาด ขี้อิจฉา เจ้าทิฏฐิ เจ้าเล่ห์ ชอบควบคุม อวดดี ชอบก้าวก่ายแทรกแซง และครบเครื่องเรื่องตัณหาทั้ง โลภะ ราคะ โทสะ และโมหะวบ

ราศีกันย์ (24 ส.ค.-23 ก.ย.)
          เป็นชาวราศีที่สุดเซ็กซี่ แต่ก็สามารถครองตำแหน่งจอมจู้จี้ จุกจิก ชอบติ ชอบบ่น เจ้าทุกข์ ช่างวิตกกังวล โลเล ชอบอวดรู้ ชอบโต้แย้ง และ...อาจสำส่อน

ราศีตุล (24 ก.ย.-23 ต.ค.)
          ชาวราศีนี้สุดฟู่ฟ่าก็จริง หากชอบหนีปัญหา ไม่ยอมตัดสินใจไม่ว่าเรื่องอะไร ชอบนินทา เป็นนักยักย้ายเปลี่ยนแปลง ถูกชักจูงง่าย ถูกหลอกก็ง่าย เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ทนการวิจารณ์ติติงไม่ได้เลย

ราศีพิจิก (24 ต.ค.-22 พ.ย.)
          มีลับลมคมนัย คิดมาก ขี้หงุดหงิด อารมณ์แปรปรวนง่ายและรุนแรง เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ดื้อรั้น ขี้โมโห ขี้อิจฉา ชอบเรียกร้องคนอื่น เจ้าคิดเจ้าแค้น แล้วก็เป็นอีกราศีที่บริบูรณ์ด้วยตัณหานานา

ราศีธนู (23 พ.ย.-21 ธ.ค.)
          เป็นพวกมองโลกในแง่ดีอย่างหลับหูหลับตา อยู่นิ่งไม่ได้ ไม่มีไหวพริบ ชอบเป็นเผด็จการ ไม่ยอมใคร เชื่อมั่นตนเองจนล้นเกิน ชอบเรียกร้องคนอื่น ทื่อมะลื่อ ขวานผ่าซาก ชอบอยู่ตามลำพัง ไม่สนใจใคร และไม่รับผิดชอบ แต่น่าแปลกที่ใครๆ กลับมารุมตอมชาวราศีนี้กัน

ราศีมังกร (22 ธ.ค.-20 ม.ค.)
          เอาใจยาก ช่างติ ขี้ระแวง ทะเยอทะยานสูง หัวรั้น เข้มงวด ช่างวิตกกังวล มักเก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจ ชอบไต่เต้าแสวงหาตำแหน่งหรือสถานภาพสูงๆ ไม่เคยพึงพอใจอะไรเลย็บ

ราศีกุมภ์ (21 ม.ค.-19 ก.พ.)
          ชาวราศีนี้แม้ดูสมบูรณ์แบบไปหมด แต่เป็นพวกไร้อารมณ์ ไม่มีไหวพริบ ชอบมีความลับ เย็นชา ไม่อ่อนไหว ดันทุรัง ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ต่อต้านสังคม เดาใจยาก มักมีอะไรประหลาดๆ หรือ ทำอะไรพิลึกพิลั่น

ราศีมีน (20 ก.พ.-20 มี.ค.)
          นี่ก็เป็นอีกราศีที่ชอบหลบเลี่ยงปัญหา ชอบมีลับลมคมใน และทำตัวเป็นปริศนา ใจลอยเป็นที่หนึ่ง จะพูดจะทำอะไรก็คลุมๆ เครือๆ ไม่ชัดเจน ขี้เกียจหลุดโลก ลังเล อ่อนไหวเกินเหตุ ถูกหลอกหรือถูกชักจูงไปในทางที่ไม่ถูกไม่ควรได้ง่าย เพราะอย่างนี้หรือเปล่าไม่รู้

ปล.ม่ายรู้จะอัพไรอัพอันนี้ให้ละกานนะ >w< ม่ายรู้จะชอบเป่า

 

 

24 July

ค ว า ม รั ก กั บ ก า ร ร อ ค อ ย ~ *

 

ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงเลอโฉม


เขาตระหนักถึงความสูงส่งของเธอ


เฉกเช่นเดียวกับที่ตระหนักถึงความต่ำต้อยตน

 
แต่เขายังรวบรวมความกล้า เดินเสี่ยงตายเข้าไปบอกเธอว่า


“รัก”


และจะอยู่บนโลกต่อไปโดยไม่มีเธอไม่ได้


เจ้าหญิงผู้เป็นดวงใจตอบเขาว่า


”ถ้าสามารถรอคอยอยู่ใต้ระเบียงห้องเธอได้ติดต่อกัน


100 วัน 100 คืน เธอจะเป็นของเขาตลอดไป”

 

ณ ใต้ระเบียง ทหารหนุ่มเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้น


วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า


โดยไม่ยอมขยับเขยื้อนกายไปไหน


เขารอคอยในสายลมบาดผิว


รอคอยในสายฝนกระหน่ำ


รอคอยในความหนาวเหน็บของหิมะ


วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า


โดยมีเจ้าหญิงของเขาเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา


เธอเห็นหยาดน้ำตาของเขาพรูพรายเป็นสาย


จนกระทั่งในคืนที่ 99


ทหารหนุ่ม หยุดร้องไห้


หยุดรอคอย


หยุดทุกอย่างไว้


แล้วหันหลังเดินจากไป


เรื่องนี้ไม่มีตอนจบ แต่มีบางคำถาม บางคำตอบในใจ


ความรักของเธอกับเขาอาจจะเหมือน “นาฬิกาทราย “


เมื่อฝ่ายหนึ่งเริ่มหมดรักไปในใจอีกฝ่ายหนึ่งกลับรักขึ้นมาใหม่เต็มเปี่ยม

 

แต่บางทีทหารหนุ่มอาจตั้งใจแค่แสดงให้เห็นว่าเขารักเธอจริงแท้แค่ไหน

 

แค่พิสูจน์ให้เห็น แต่ไม่ต้องการ ครอบครองไว้


หรือบางทีเขาอาจเสียใจ


ต้องตัดใจจากไปเพราะรักเขาถูกทำร้ายย่ำยี


หรือบางทีเป็นเจ้าหญิงเองที่เสียใจ


เพราะไม่เคยมีใครรักเธอได้อีกถึงเพียงนี้...

 

ความรัก เป็นสิ่งที่ออกแบบไม่ได้


ความรัก เป็นเรื่องที่บังคับใจกันไม่ได้


ความรัก ที่บริสุทธิ์ คือ การให้...


ให้โดยที่ไม่หวังว่าจะได้อะไรตอบแทน

 

.........แต่ในความเป็นจริงแล้ว


ผู้ที่ให้มักจะหวังอยู่ลึกๆ


ที่จะได้ความรักเป็นสิ่งตอบแทน..เสมอ


และเมื่อเค้าได้ ความรัก กลับมาแล้ว


มีเพียงน้อยคนนักที่จะสามารถให้ในลักษณะนี้ได้ตลอดไป

 

ความอดทนอยู่คู่กับความรักไม่ได้


แต่ความเข้าใจต่างหากที่ควรเคียงคู่กันไป


ถูกต้องที่ “เวลา” เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ทุกอย่าง


โดยเฉพาะความรัก

 

การประคองให้รักกันได้ตลอดไป


เป็นสิ่งที่ยากกว่าการจะทำอย่างใรให้รักกัน

 

เจ้าหญิงไม่ผิด และ ทหารผู้นี้ก็ไม่ผิด


เพียงแต่เวลาของ ความรัก ของสองคนนี้...


ไม่เท่ากันเท่านั้นเอง

 

เราจะรู้ค่าของสิ่งของสิ่งหนึ่ง เมื่อเราได้รู้ว่า


เรา... “ได้เสียมันไปแล้ว”

 

 

 

8 June

เปิด เรียน แล้ว วะ ~*

     
   เหอๆช่วงนี้ก็เปิดเทอมแล้วคงจะไม่ค่อยได้ออนเหมือนเมื่อก่อนแล้วที่เข้ามา
 
 
แล้วจะเห็นตูออนอยู่ตลอด 24 ชม 5 5 5 แล้วก็ Space ก็คงมาอัพครั้งนี้ครั้งสุดท้าย
 
แล้วอีกนานกว่าจะมาอัพใหม่ หึหึหึ ก็ เม้นๆ กันให้หน่อยและกานช่วยๆกันทำมาหา
 
กินหน่อยอาชีพหน้าม้าจะได้ก้าวไกล  5 5 5 5 ขำๆๆ ไม่มีไรจะพูดแล้ววะแล้วเจอกัน
 
เออมีอีกเรื่อง ตอน นี้ กุ เลิก วอ ละนะช่วงนี้มันกระตุกมากๆเลยวอนิกุละเบื่อจริงๆ+มี
 
ปัญหามากมายตามมาหลายเรื่องจะพูดอีกแบบว่า (งานเข้า) อยู่เฉยๆไม่ได้ชอบ
 
 
ไปกวนทีนชาวบ้านให้เกิดเรื่องอันนี้กุก็ขอโทดละกันฝากกิล tl2iPl€~ ให้พวกที่
 
 
ยังวออยู่รักษาไว้ให้นานเท่านานนะเว้ย สุดท้ายนี้กุก็ยังรักและคิดถึงทุกคนเหมือน
 
 
เดิมไม่เคยเปลี่ยน ^^ . . . . Ping ~*
 
 
 
 

27 May

ใ ค ร เ ป็ น ค น ฆ่ า ?

....... คืนนั้นเป็นคืนที่เงียบสงบและเปล่าเปลี่ยว

เขากำลังวางหูโทรศัพท์ ขณะที่ผมเดินเข้าไปหาเขา เขาชวนให้


ผมนั่งกินเหล้ากับเขา เราคุยกันเรื่อง


ตลกขบขัน บางทีก็เรื่องของเพื่อนฝูง รวมทั้งเรื่อง


สัพเพเหระมากมาย เราดื่มกันแก้วแล้วแก้วเล่า เรื่องราว


ที่เขาเล่า ทำให้ผมนึกถึงสมัยเด็กๆ เสียงหัวเราะ


เริ่มพร่างพรูออกมา เรื่องเก่าๆ ที่ผมเคย


ทำสิ่งต่างๆ ร่วมกับเขามา เขายังพูดถึงเรื่องเพื่อนที่เคย


ชกต่อยกับเขาสมัยเด็กๆ แล้วคนรักเก่าของผม


ก็เข้ามาห้าม และบอกให้เพื่อนคนนั้นคืนหนังสือ


ที่เขาเป็นคนแย่งชิงไป เขาเป็นเพื่อนที่ผมรักมาก


เพื่อนอีกคนนั้นทำธุรกิจร่วมกับเขา


แต่ในขณะเดียวกันก็เกลียดเขามาก เป็นเพื่อนที่ทำเลว


เลวกับเขาหลายครั้ง แต่เขาก็ใส่ใจ เขาให้ข้อคิด


กับผมหลายเรื่อง เมื่อเห็นว่าดึกแล้ว ผมก็เดินไปส่งเขาที่รถ


เขาบอกผมว่า ไม่ต้องเป็นห่วงว่าเขาจะเมา แต่ผมไม่สบายใจ


ผมมองจนเขาขับรถออกไป แล้วผมจึงค่อยขับตาม


แต่เขาขับเร็วมาก จนตลาดสายตาผมไป ผมร้อนใจมาก


จนถึงที่เปลี่ยวแห่งหนึ่ง หัวใจผมเต้นรัว ผมหยุดรถที่มุมตึก


กำลังจะเดินเข้าไปหาเขาที่รถ ผมคิดว่าเขาคงจะเมามาก แต่ภาพที่ผมเห็น มีผู้ชาย


ดึงและกระชากเขาออกมาจากรถ ฟาดเขาด้วยไม้ท่อนโต


ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ปากก็พร่ำแต่ตะโกนด่า


แก้แค้น !! แกมาขัดผลประโยชน์ทำไม ผม


แอบมองอยู่ มือสั่น หัวใจแทบหยุดเต้น ผู้ชายคนนั้นคง


เกลียดเขาเข้าไส้ ถึงได้ฆ่าเขาอย่างโหด ร้าย ทารุณ


ผมมองไม่เห็นหน้าฆาตกร ตรงนั้นมืดมาก


เขาตาย เลือดไหลนองไปที่พื้น ผม


แทบจะทรุดลงตรงนั้น ผมช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใคร


... "
เป็นคนฆ่าเขา
" ...






***********************************************************




ตอนนี้สงสัยป่ะว่าใครเป็นคนฆ่า
?

ถ้าสงสัย กลับไปอ่านใหม่อีกรอบจิ


แต่อ่าน บรรทัดเว้นบรรทัดนะ ..แล้วก้อจะรุ้คำตอบกัน....
 
 
 
 
20 May

ต้ น แ อ ป เ ปิ้ ล ~*

                                     
                                        กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว 
 
                                     บนยอดเนินเล็ก ๆ ข้างหมู่บ้าน
มีต้นแอปเปิ้ลต้นหนึ่งใหญ่โตมาก
ทุกวันจะมีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งมาวิ่งเล่นรอบ ๆ ต้นแอปเปิ้ล
เขามักจะชอบปีนขึ้นไปบนต้นแอปเปิ้ลปีนไปจนถึงยอด
หลังจากที่เขาเล่นจนเหนื่อย
เขามักจะอาศัยร่มเงาของต้นแอปเปิ้ลเป็นที่นอนหลับเสมอ
เด็กน้อยรักต้นแอปเปิ้ลนี้มาก
และต้นแอปเปิ้ลเองก็รักเขาเช่นกัน........ วันเวลาผ่านไป
เด็กน้อยเริ่มโตขึ้น
เขาไม่ได้มาเล่นที่ต้นแอปเปิ้ลเช่นทุกวันเหมือนแต่ก่อน
วันหนึ่งเด็กน้อยกลับมาที่ต้นแอปเปิ้ล เขาดูท่าทางเศร้า
ต้นแอปเปิ้ลจึงพูดกับเด็กน้อยว่า " เข้ามานี่สิ มาเล่นกับฉันเถอะ "
 
เด็กน้อยตอบ " ฉันไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว ฉันคงเล่นด้วยไม่
ได้ ...
" ฉันอยากได้ของเล่น ฉันต้องการเงินไปซื้อของเล่น "
ต้นแอปเปิ้ลพูด " เสียใจนะ ฉันไม่มีเงิน
แต่เธอสามารถเก็บเอาผลแอปเปิ้ลทั้งหมดนี้ไปขาย
แล้วเธอก็จะมีเงินไปซื้อของเล่นนะ "
 เด็กน้อยรู้สึกตื่นเต้น เขาจึงรีบเก็บผลแอปเปิ้ลทั้งหมดเพื่อ
 
เอาไปขาย
และก็จากไปด้วยสีหน้าที่มีความสุข
แล้วเขาก็ไม่เคยย้อนกลับมาหาต้นแอปเปิ้ลอีกเลย
ปล่อยให้ต้นแอปเปิ้ลเสียใจ.........

 
จนวันหนึ่ง เด็กน้อยกลับมา
ต้นแอปเปิ้ลดีใจมากที่ได้เจอเด็กน้อยอีก
ต้นแอปเปิ้ลจึงพูดว่า " เข้ามานี่สิ มาเล่นกับฉันเถอะ "
เด็กน้อยตอบ " ฉันไม่มีเวลาที่จะเล่นเพราะฉันมีงาน และก็ครอบ
ครัวรอฉันอยู่..."
" พวกเราต้องการสร้างบ้านเพื่อเป็นที่พักอาศัย ต้นแอปเปิ้ลช่วย
 
ฉันได้มั้ย " เด็กน้อยถาม
" เสียใจนะฉันไม่มีบ้านจะให้เธอแต่เธอสามารถตัดเอากิ่งของฉัน
 
ไปสร้างบ้านได้ "
ต้นแอปเปิ้ลตอบ เด็กน้อยจึงตัดเอากิ่งของต้นแอปเปิ้ลทั้งหมด
 
ไปสร้างบ้าน
ต้นแอปเปิ้ลดีใจที่เห็นเด็กน้อยจากไปอย่างมีความสุข
แต่เด็กน้อยก็ไม่เคยย้อนกลับมาหาต้นแอปเปิ้ลอีกเช่นเคย
ปล่อยให้ต้นแอปเปิ้ลอยู่อย่างโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาและเศร้า
 
ใจ...........                                                   
 
จนกระทั้งวันหนึ่งของฤดูร้อน เด็กน้อยย้อนกลับมา
ต้นแอปเปิ้ลดีใจเป็นอย่างมาก ต้นแอปเปิ้ลพูด " เข้ามานี่สิมาเล่น
 
กับฉันเถอะ "
เด็กน้อยตอบ " ฉันกำลังเศร้าแล้วฉันก็แก่แล้วด้วย
ฉันต้องการแล่นเรือเพื่อพักผ่อนตัวคนเดียว " เด็กน้อยถามต่อ
" ต้นแอปเปิ้ลมีเรือให้ฉันมั้ย " ต้นแอปเปิ้ลตอบ
" เธอสามารถตัดเอาลำต้นของฉันไปสร้างเรือได้นะ
แล้วเธอก็จะสามารถแล่นไปได้ไกลตามที่ใจเธอต้องการ "
เด็กน้อยจึงตัดเอาลำต้นของต้นแอปเปิ้ลไปสร้างเรือ
แล้วเขาก็จากไปอีกเช่นเคย.........

เวลาผ่านไปหลายปี เด็กน้อยก็กลับมา
" เสียใจด้วยนะ เด็กน้อยของฉัน ฉันไม่เหลืออะไรจะที่จะให้เธอ
 
ได้อีกแล้ว
ฉันไม่มีผลแอปเปิ้ลให้เธอ " ต้นแอปเปิ้ลกล่าวกับเด็กน้อย
" ฉันก็ไม่มีฟันที่จะสามารถกัดกินแอปเปิ้ลได้ " เด็กน้อยตอบ

" ฉันไม่มีลำต้นที่จะให้เธอได้ปีนเล่นอีกแล้ว " ต้นแอปเปิ้ลพูด
" ฉันในตอนนี้ก็แก่มากเกินกว่าที่จะปีนเล่นได้อีกเช่นกัน " เด็ก
 
น้อยตอบ
" ฉันไม่เหลืออะไรที่จะให้เธอได้อีกแล้วจริง ๆ
แต่ฉันมีสิ่งสุดท้ายสิ่งหนึ่งที่ฉันจะมอบให้เธอ
นั่นคือรากไม้ของฉัน " ต้นแอปเปิ้ลกล่าวพร้อมทั้งน้ำตา
เด็กน้อยตอบ " ฉันไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้
ฉันต้องการเพียงแค่ที่พักผ่อนเท่านั้น
ฉันเหนื่อยเหลือเกิน ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา "

" งั้นก็ดีแล้ว รากไม้แก่ ๆ จะเป็นสถานที่ให้เธอได้เอนกายแล้วพัก
 
ผ่อน อย่างสงบ
เข้ามาสิ เข้ามานั่งลงข้าง ๆ ฉัน แล้วก็หลับตาซะเถอะนะ " ต้น
 
แอปเปิ้ล กล่าว
เด็กน้อยก้าวเข้ามานั่งอย่างว่านอนสอนง่าย ต้นแอปเปิ้ลดีใจมาก
แล้วยิ้มพร้อมทั้งน้ำตา......................
ต้นแอปเปิ้ลนั้นเปรียบเสมือนพ่อและแม่ของเรา เมื่อเรายังเด็ก
เราชอบที่จะเล่นกับพ่อและแม่ แต่เมื่อเราโตขึ้นแล้วแยกตัวออก
 
ไป
 
ยามเดียวที่เราจะกลับมาหาท่าน
เมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถหาเองได้
ก็จะกลับมาให้ท่านช่วย
ไม่เคยมีคำว่า......ปฏิเสธ.....ออกมาจากปากของท่าน
ท่านมีแต่ให้.....
ท่านสามารถให้ได้ทุกสิ่งเพื่อที่จะทำให้เรามีความสุข........
คุณอาจคิดว่าเด็กน้อยนั้นโหดร้ายกับต้นแอปเปิ้ล
แต่มันก็ไม่ต่างอะไรกับการที่เราปฏิบัติต่อพ่อแม่ของเราดังเช่น
 
ทุกวันนี้
อยากให้ให้พวกเราทั้งหลายปฏิบัติต่อพ่อแม่ของพวกเรา
ให้ดีกว่าที่เป็นอยู่มากกว่านี้
เพราะเราไม่รู้ว่าท่านจะจากเราไปเมื่อไหร่........